Sevmek

Kaynağa dönüyoruz: töz möz köz!
Fokurdayan yanan ayrışıp birleşen gazlar, demir cıva kükürt! Zaman yok. Zamanı çekirdeğe uranyumla taşıyan hareketi durdurduk.
Durduk severken...
Onu ilk kez gördüm. İlk kez yarattım kendimden başka bir varlığı hiçbir şeye öykünmeden.
Aşınıyorum köpürüyorum dağılıyorum dağıtıyorum delifişek gazlar hidrojen oksijen karbon bok püsür!

Ben milyar yıldır seviyorum seni;
Sen, "niye baktın o kıza?" diyorsun.

Hö?

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.

Kapı

Çekiniz  yazıyorsa üzerinde, biraz “geride durmanız” gerekir ki, rahatça açılsın. Açılabileceği bir alan (boşluk) bekler kapı. İtiniz  yazı...