Boşluk

Iyk! (özür dilerim.) Boşluk karşısında gösterilen bir tepki, ayar rötuşu bu. (Boşluğun karşısı olur mu o ayrı konu elbette.) Günde kaç kez ıyk'lıyoruz bilemem: belki on binlerce... fakat her an fark etmiyoruz bu tepkiyi.
Demem o ki:
Bir zemin arayışı var insanda, üzerinde doğrulsun diye. Oysa, gerçek, hiçbir zeminin olmadığı. Iyk! Bunu olumsuz bir durum olarak nitelememeli. Zeminin yokluğu bir duygu oluşturuyor sende ve her insanda. Sonra türlü türlü kaçış nikahları kıyılıyor vahşice. Oysa, baksana, nasıl da yaşa beni! diye... Iyk! (of...) Bağırıp duruyor garibim, ermiş çiçeğim. O boşluk benim. Iyk! O boşluk... sensin.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.

Kırılmak

Toprağa iyice kök salmamış, gövdesi zayıf ya da çürüklerle dolu bir ağaç, rüzgârla eğilir, rüzgâra eğilir. Çok eğiliyorsa, bir nedeni var: ...