Yaşlılık

Bir adam... Yaklaşık on metre ötemde. Belediyenin yola yerleştirdiği büyük saksıya yanaşıyor. Elinde bir şey var: renkli, küçük, dikkat çekiyor.
O şeyi, saksıdaki bitkinin dalları yeşilleri arasına yerleştirip bir anda seyirtiyor oradan.
"Şerefsiz," diyorum içimden, "orası çöp mü?"
Kapıya yönelip dışarıya çıkıyorum. Adamın arkasından bağırıp haddini bildireceğim. Hızlı adımlarla adamın gittiği yöne giderken, bitkinin dalları arasına sıkıştırılmış renkli, küçük şeye son bir kez daha bakıyorum. İşte o zaman duraksayışın menzilinde kalakalıyorum ansızın:

Bir çiçek!
Bir çiçek... Güzel bir çiçek...

O zamandı işte, yaşlandım.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.

Karıştırma

Başka türlü bir özgürlük anlayışına ermek istiyoruz. Artık çokça düşünmek, anlamak, olup bitenin dolayında gezinmek değil; bir kaynaktan fı...