Düşünmek

İş hep şuraya dayanıyor:
"Ne yapsam da bu düşünceden kurtulsam?"
Bu: Acı bir deneyim, unutmak istediğimiz bir anı, gelecekte olabilecek kötü bir şey... Sanırım bir dakika içinde birçok "bu" geliyor aklımıza.
Yani, düşünmek değil, istemediğimiz şeyleri düşünmek sorun oluyor değil mi? Yoksa, hep güzel anılar, hayaller ya da "olumlu" düşünceler doğsa kafada, ne mutlu olurduk!
Halbuki düşünmek başlı başına bir araştırma konusu olmalıydı: İyisi-kötüsü, güzeli-çirkini bir yana; düşünce, nasıl ortaya çıkar, filizlenir, meyve verir ve sonra nasıl düşer dalından, diye yola çıkmak. Mesele, bütün düşünce sürecini anlamak ve onu abartmadan, hak ettiği yerde tutmak sanırım, hiçbir zorlama olmadan tabii.
Bütün bir düşünme sürecini anlamak, küçük, narin bir böceğe dikkatli bir şekilde bakmaya benzer muhtemelen: merakla, istekle, özenle; ve yakından, çok yakından.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.